سلام عشق آسمانیم

سلام بر تو ای گل یاسم همه احساسم

می نویسم از تو

از تو ای شادترین ای تازه ترین

نغمه عشق..

تو که سبزترین منظره ای

تو که سرشارترین عاطفه را

نزد تو پیدا کردم.

وتو که سنگ صبورم بودی

در تمام لحظاتی که تنها بودم

شاهد غصه و اندوهم بـــود...

بـــه تو می اندیشم!

بـــه تو می بالم!

و از تو می گیرم

هر چه انگیزه درونم دارم

من شباهنگام

آن دم که تو را نزد خود می بینم

بهترین آرامش

برترین خواهش و احساس نیاز

در دلم می جوشد...

روزها می گذرد!

عشق ما رو به خدایی شدن است.

رو به برتر شدن از هر حسی

که در این عالم خاکی پیداست.

دوســــــــــــتت می دارم

از همین نقطه خاکی...

تا عرش

دوســــــــــتت می دارم

از زمین تا به خدا...

بنویس خاطرات آینده  را

با مهر بانی بی پایانت

و مرا درختی تصور کن که تو

در کنارش ایستاده ای

ولبخندی به وسعت جهان برلبت

 و یادت باشد عشق من:

امروز روز من نیست

اگر تو نباشی

امروز روز من نیست

اگر تو نخندیده باشی

دخترک اینو بدون که:

اگه قلبم رو به تو نسپرده بودم

همون روزهای اول مرده بودم

می خواهم باشم! برای چشمانت! که ستاره شبهای تاریک من است!

برای شنیدن خنده هایت ، برای تصور آینده های هنوز نیامده!

آینده هایی که برایش هزاران نقشه کشیده ایم و آنرا خواهیم ساخت!

چه فرق می کند؟ چه واقعی چه تصور!

خنده های توست که دلهره های همیشه ام را می رباید!

می رباید و از همه حس ها آنچه به من برمی گردانی شادی و آرامش است…بخند!

به خاطر کودکانی که امشب در هر جایی از دنیا متولد شده اند.

تو که می خندی ، زمین آبستن کودکانی از جنس لبخند می شود!

کودک که باشی به خاطر کودکی  بخند

به کودک بودنهاشان که می خندی زیبا می شوی .

بعد بشین در گوشه ای خلوت از تنهایی هایت شعرهایم را بخوان و باورم کن.

مرا و عشقم را! آنوقت ایمان دارم که از این بیشتر شاعر می شوی!

کودکی اگر که کرده باشی

اگر که چهار دست و پا در آفتاب روی خاکهای حیاط رفته باشی!!!!! و

به ریش دنیا خندیده باشی! و رفته باشی
 
آنوقت حتما شاعر می شوی!کودکی اگر که کرده باشی…

می خواهم بمانم ! باشد می مانم اگر خنده ای کنی بر رویم!

دارم کودکی هایم را به یاد می آورم!

تو که می خندی جهان به زیبایی لبخند حقیقی کودکیهایم می شود…

کودکی نکرده ام، سالهاست. حالا که می توانی ،

حالا که فقط تو می توانی بخندانیم ، بخند که دارم باز میگردم به کودکی…

به روزهای خنده های واقعی ، به روزهای مهربانیهای بی مهابا،

به آن روزهایی که هنوز جدایی را نمی دانستم که چیست…

چه اهمیت دارد که کودکی کرده باشم یا نه، چه اهمیت دارد؟

تو که باشی تو که می خندی دوباره کودک می شوم… .

بخند…با من …برای من…همین!!

چند حیوان خانگی زیبا: